16 February 2020

തെരുവ്

ഒക്റ്റാവിയോ പാസ്
ഒക്റ്റാവിയോ പാസ്

നീണ്ട്, നിശബ്ദമായിക്കിടക്കും തെരുവ്.
ഇരുട്ടിൽ തപ്പിത്തടഞ്ഞു നടക്കുന്നു ഞാൻ,
കല്ലുകൾക്കും കരിയിലകൾക്കും മുകളിലൂടെ
വീണും എഴുന്നേറ്റുമുള്ള അന്ധമാം നടത്തം.

എനിക്കു പുറകെ മറ്റാരോ നടക്കുന്നുണ്ട്:
ഞാൻ നിൽക്കുമ്പോൾ, ആയാൾ നിൽക്കുന്നു
ഞാനോടുമ്പോൾ അയാളുമോടുന്നു.
ഞാൻ തിരിഞ്ഞു നോക്കുമ്പോൾ: ആരുമില്ല.

എല്ലാം ഇരുണ്ടു കിടക്കുന്നു, പുറത്തേക്കോ
വഴിയുമില്ല. ഓരോ മുക്കിലും മൂലയിലും
ചെന്നെത്തി തിരിയുന്ന ഞാൻ
തിരിച്ച് തെരുവിൽ തന്നെ വന്നെത്തുന്നു,

അവിടെ എന്നെയാരും കാക്കുന്നില്ല, പിന്തുടരുന്നില്ല.
തപ്പിത്തടഞ്ഞു വീണും എഴുന്നേറ്റും
നടക്കുന്ന ഒരാളെ ഞാനവിടെ പിന്തുടരുന്നു,
എന്നെ കാണവേ അയാൾ പറയുന്നു: ആരുമില്ല.