14 February 2020

നീലക്കിളി

ചാൾസ് ബുകോവ്സ്കി
ചാൾസ് ബുകോവ്സ്കി

പുറത്തുകടക്കാൻ കൊതിക്കുന്നൊരു
നീലക്കിളി എനിക്കുള്ളിലുണ്ട്.
ഞാനോ അവന് വഴങ്ങാതെ,
പറയുന്നു: അവിടെയിരിക്ക്,
നിന്നെ മറ്റാരും കാണാനിടവരുത്തില്ല ഞാൻ.

പുറത്തുകടക്കാൻ കൊതിക്കുന്നൊരു
നീലക്കിളി എനിക്കുള്ളിലുണ്ട്.
അവനു വിസ്കിയും സിഗരറ്റും
പകരുന്നു ഞാൻ,
വേശ്യകൾക്കോ മദ്യശാലയിലുള്ളവർക്കോ
കടക്കാർക്കോ എനിക്കുള്ളിൽ
അങ്ങനെയൊരാൾ ഉള്ളതറിയില്ല.

പുറത്തുകടക്കാൻ കൊതിക്കുന്നൊരു
നീലക്കിളി എനിക്കുള്ളിലുണ്ട്.
ഞാനോ അവന് വഴങ്ങാതെ,
പറയുന്നു: നിനക്കെന്റെ ജീവിതം
തകിടംമറിക്കണോ?
ജോലി മുടക്കണോ?
യൂറോപ്പിലെ എന്റെ പുസ്തകവില്പനയിൽ
ഇടിവുണ്ടാക്കണോ?

പുറത്തുകടക്കാൻ കൊതിക്കുന്നൊരു
നീലക്കിളി എനിക്കുള്ളിലുണ്ട്.
പക്ഷേ ഞാനേറെ സമർത്ഥൻ,
രാത്രി ഏവരും ഉറങ്ങിക്കഴിയുമ്പോൾ മാത്രം
ചിലപ്പോൾ അവനെ പുറത്തുവിടുന്നു.
ഞാൻ പറയുന്നു: എനിക്കറിയാം നീ
എനിക്കുള്ളിലുണ്ടെണ്ടെന്ന്,
വിഷമിക്കാതിരിക്കുക.

വീണ്ടും ഞാനവനെ അകത്തിടുന്നു,
അവിടെയിരുന്നവൻ പതിയെ പാടുന്നു.
അവനെ മരിക്കാൻ വിടില്ല ഞാൻ,
ചേർന്നു കിടന്നുറങ്ങുന്നു ഞങ്ങൾ
ഞങ്ങളുടെ രഹസ്യ ഉടമ്പടിപ്രകാരം.

ഒരുവന് കരയാൻ ഇതുതന്നെ ധാരാളം,
എന്നാൽ കരയുന്നില്ല ഞാൻ, നീയോ?