Skip to main content

റോബർട്ടോ ഹുവാറോസിന്റെ ലംബകവിതകൾ

റോബർട്ടോ ഹുവാറോസ്
റോബർട്ടോ ഹുവാറോസ്
കവിതയുടെ, ഭാഷയുടെയും, പരിമിതികൾ മറികടന്നു കവിതയ്ക്കു മറ്റൊരു മേച്ചിൽപ്പുറം കണ്ടെത്താനുള്ള റോബർട്ടോ ഹുവാറോസിന്റെ ശ്രമമായിരുന്നു ലംബ കവിതകൾ. ഒരു പ്രത്യേകകാലത്തെ വൈയക്തികവും രാഷ്ട്രീയപരവുമായ വിഷയങ്ങൾക്കു പകരം എക്കാലത്തെയും വിഷയങ്ങളായിരുന്നു ലംബകവിതയുടേത്. ചുറ്റുപാടുമുള്ള, തിരശ്ചീനമായ പരപ്പിനു പകരം ആഴവും ഉയരവുമുള്ള തത്വവിചാരങ്ങൾ കവിതയായപ്പോൾ, വൈകാരികതയ്ക്കുള്ള ഇടമതിൽ ചുരുങ്ങി, ഒരുപക്ഷേ ഇല്ലെന്നുതന്നെയായി. ശൂന്യതയും അഗാധതയും  നിറഞ്ഞു.

ലംബ കവിത എന്ന തലക്കെട്ടിൽ  1958ലാണ് റോബർട്ടോ ഹുവാറോസ് തന്റെ ആദ്യ കവിതാസമാഹാരം പ്രസിദ്ധീകരിക്കുന്നത്. പുസ്തകത്തിലെ കവിതകൾക്കൊന്നും തലക്കെട്ട് ഇല്ലായിരുന്നു. തുടർന്നിറങ്ങിയ എല്ലാ കവിതാപുസ്തകങ്ങളും ലംബകവിത എന്ന പേരിൽ തന്നെയായിരുന്നു. ഒരേ ശൈലിയിൽ എഴുതാൻ റോബർട്ടോ ഹുവാറോസിനു ജീവിതകാലമത്രയും സാധിച്ചു.

ലളിതമായ ഭാഷ, മൂർത്തമായ ബിംബങ്ങൾ ഉപയോഗിച്ച് അമൂർത്തതയെ ആവിഷ്കരിക്കൽ, സെൻ കവിതകളിൽ കാണുന്നതരം തെളിച്ചം, ഹൈക്കുവിലേതു പോലെ വാക്കുകളുടെ മിതത്വം എന്നിവ ലംബകവിതയുടെ പൊതുസവിശേഷതകളാണ്. വേദവാക്യങ്ങൾ പോലെയോ കടങ്കഥകൾ പോലെയോ ആണ് ഹുവാറോസിന്റെ ലംബകവിതകൾ.

1929ൽ ബ്യൂണോ എയ്റസിലെ ചെറുപട്ടണമായ കൊറോണൽ ഡോറെഗോയിൽ ജനിച്ച റോബർട്ടോ ഹുവാറോസ്, യൂണിവേഴ്‌സിറ്റി ഓഫ് ബ്യൂണോ എയ്റസിൽ ലൈബ്രേറിയനും പിന്നീട് ലൈബ്രറി സയൻസ് പ്രൊഫസറും ആയി സേവനമനുഷ്ഠിച്ചു. 1995ൽ അന്തരിച്ചു.

റോബർട്ടോ ഹുവാറോസിന്റെ ലംബകവിതകൾ


•••

അയാൾ എല്ലായിടത്തും ജാലകങ്ങൾ വരച്ചു.
പരുക്കൻ ചുവരുകളിൽ,
ചുവരുകൾക്കേറ്റവും മുകളിൽ,
ചുവരുകൾക്കേറ്റവും താഴെ,
മുക്കിലും മൂലയിലും, വായുവിലും.
മേൽക്കൂരയിൽപോലും.

കിളികളെ വരച്ചിടും പോലെ
അയാൾ ജാലകങ്ങൾ വരച്ചു.
തറയിൽ, രാത്രിയിൽ,
തൊട്ടറിയുംവിധം ബധിരമാം നോട്ടങ്ങളിൽ,
മരണത്തിൻ പ്രാന്തപ്രദേശങ്ങളിൽ,
കല്ലറകളിൽ, മരങ്ങളിൽ.

വാതിലുകൾക്കുമേൽ പോലും
അയാൾ ജാലകങ്ങൾ വരച്ചു,
എന്നാൽ ഒരിടത്തും വാതിൽ വരച്ചില്ല.
അയാൾക്ക് അകത്തുകടക്കുകയോ
പുറത്തുപോകുകയോ വേണ്ടിയിരുന്നില്ല,
അതിനാകില്ലെന്നും അയാൾക്കറിയാം.

അയാൾക്കെല്ലാം കാണണമായിരുന്നു:
കാണുകയേ വേണ്ടിയിരുന്നുള്ളൂ,

അതിനാൽ അയാൾ
എല്ലായിടത്തും ജാലകങ്ങൾ വരച്ചു.

•••

ചിലപ്പോൾ രാത്രി നമുക്കിടം നൽകാതെ
ശിലാഖണ്ഡങ്ങളെ പോലെ
ഉറഞ്ഞുപോകുന്നു.

നമ്മുടെ മരണത്തെ പ്രതിരോധിക്കാനായി
എന്റെ കൈയ്ക്കപ്പോൾ
നിന്നെ തൊടാനാകില്ല.

നമ്മുടെ സാന്നിധ്യം ഉറപ്പുവരുത്താനായി
എനിക്കെന്നെ പോലും തൊടാനാകില്ല.

അതേശിലയിൽ നിന്നുണ്ടാകുന്ന ഒരു ഞരമ്പ്
എന്നെ എന്റെ ചിന്തയിൽ നിന്നും വേർപെടുത്തുന്നു.

ഈ വിധം രാത്രി നമ്മുടെ ആദ്യത്തെ
കല്ലറയായി മാറുന്നു.

•••

നട്ടുച്ചയ്ക്ക്
കത്തിച്ചുവെച്ച വിളക്ക്.
വെളിച്ചം വെളിച്ചത്തിൽ നഷ്ടമാകുന്നു.

പ്രകാശസിദ്ധാന്തം തെറ്റുന്നു:
കൂടിയ പ്രകാശം അതാണ് പിൻവലിയുന്നത്,
കായിൽ നിന്നും വേർപെട്ട് മരം വീഴും പോലെ.

•••

മണിയിൽ നിറയെ കാറ്റെ-
ങ്കിലുമത് മുഴങ്ങുന്നില്ല.
കിളിയിൽ നിറയെ പറത്ത-
മെങ്കിലുമത് നിശ്ചലം.
മേഘാവൃതമാം വാനമെ-
ങ്കിലുമത് ഏകാന്തം.
വാക്കിൽ നിറയെ ശബ്ദമെ-
ങ്കിലുമതാരും ഉച്ചരിക്കുന്നില്ല.
പാതയൊന്നുമില്ലെന്നാകിലും
ഓടിപ്പോകലാണെല്ലാത്തിലും.

ഓടിപ്പോകുകയാണെല്ലാം
സ്വന്തം സാന്നിധ്യത്തിൻനേരെ.

•••

ഓരോ വാക്കും ഒരു സംശയം,
ഓരോ മൗനവും മറ്റൊരു സംശയം.
എന്നിരുന്നാലും
രണ്ടും കൂടിപ്പിണഞ്ഞ് നമുക്ക്
ശ്വസിക്കാൻ ഇടനൽകുന്നു.

ഉറക്കം ഒരു മുങ്ങിത്താഴൽ,
ഉണർച്ചയോ മറ്റൊരു മുങ്ങൽ
എന്നിരുന്നാലും
രണ്ടും കൂടിപ്പിണഞ്ഞ് നമ്മെ
ഉയർത്തെഴുന്നേൽപ്പിക്കുന്നു.

ജീവിതം അപ്രത്യക്ഷമാകലിന്റെ രൂപം,
മരണം മറ്റൊരു രൂപം.
എന്നിരുന്നാലും
രണ്ടും കൂടിപ്പിണഞ്ഞ് നമ്മെ
ശൂന്യതയിൽ ഒരു അടയാളമാക്കുന്നു.

•••

ആകാശത്തിൻ പശ്ചാത്തലത്തിൽ ചില്ലയെന്നപോലെ
ചിന്തകളെ നമുക്ക് വരയ്ക്കാനാകുമെങ്കിൽ
ആ ചിന്തയിൽ എന്തെങ്കിലും വന്നെത്താതിരിക്കില്ല,
ചില്ലകളിൽ കിളിയെന്ന പോലെ.

നമ്മുടെ സത്തയിൽ തന്നെയുള്ള പിശകിനെയാണ്
നാം കെട്ടിവലിച്ചു നടക്കുന്നത്.
നമ്മെ ചുറ്റിപൊതിഞ്ഞ വലയ്ക്കുള്ളിൽ
കുറേക്കൂടി കനമുള്ള പദാർത്ഥമാകേണ്ടിയിരുന്നു നാം.

ഈ കുറവ് നികത്താനാകണം നാം
അലഞ്ഞുതിരിയും ബിംബങ്ങളെ
ആകാശത്തിൻ പശ്ചാത്തലത്തിൽ
ചില്ലയെന്നപോലെ വരച്ചിടുന്നത്.

•••

ഏതൊരു ചലനവും എന്തിനെയെങ്കിലും ഇല്ലാണ്ടാക്കുന്നു.

അതില്ലാണ്ടാക്കുന്നു: ഉപേക്ഷിക്കപ്പെട്ടൊരിടത്തെ,
ഒരു ചേഷ്ടയെ, തിരികെകിട്ടാത്തൊരു സ്ഥാനത്തെ,
നാമറിയാത്ത ചില ജീവികളെ,
ഒരു ആംഗ്യത്തെ, ഒരു നോട്ടത്തെ,
തിരികെയെത്തിയ പ്രേമത്തെ,
ഒരു സാന്നിധ്യത്തെ അല്ലെങ്കിൽ അസാന്നിധ്യത്തെ,
മറ്റാരുടെയോ ആയ ജീവിതത്തെ, അല്ലെങ്കിൽ
മറ്റുള്ളവരുടേത് ഒഴിച്ച് സ്വന്തം ജീവിതത്തെ.

ഇവിടെയാകുക എന്നാൽ ചലിക്കുക എന്നാകുന്നു,
ഇവിടെയാകുക എന്നാൽ ഇല്ലാണ്ടാക്കുകയെന്നും.
എന്തിനേറെ മരിച്ചവ പോലും ചലിക്കുന്നു,
മരിച്ചവ പോലും എന്തിനെയെങ്കിലും ഇല്ലാണ്ടാക്കുന്നു.

അന്തരീക്ഷത്തിൽ കുറ്റകൃത്യത്തിന്റെ മണം.
എന്നാൽ അങ്ങകലെ നിന്നാണ് മണം വരുന്നത്,
എന്തിനേറെ മണം പോലും ചലിക്കുന്നു.

Comments

Popular Read

റ്റൊമാസ് ട്രാൻസ്ട്രോമറുടെ കവിതകൾ

സാധാരണ കാര്യങ്ങളെ അത്ഭുതകരമാംവണ്ണം മഹത്വമുള്ളതാക്കി മാറ്റാൻ സാധിക്കുന്നെന്നത് കവിതയുടെ പ്രധാന ശേഷികളിൽ ഒന്നാണല്ലോ. ഇത് അക്ഷരാർത്ഥത്തിൽ റ്റൊമാസ് ട്രാൻസ്ട്രോമറുടെ കവിതകളിൽ വായിച്ചറിയാം. ട്രാൻസ്ട്രോമറുടെ കവിതകൾ, രാത്രിയിൽ നിശബ്ദതയിൽ തനിച്ചായിരിക്കുന്ന വേളകളിൽ വായിക്കാനെടുക്കേണ്ടവയാണ്. എന്തെന്നാൽ ആ കവിതകളിൽ മിക്കതിന്റെയും നിഗൂഢസ്വഭാവം ഏറ്റവും ആസ്വാദ്യമാകുന്നത് ഇത്തരം വേളകളിലാണ്.

എന്നാൽ കവിതയിലെ നിഗൂഢതയുടെ ആവശ്യകതയെപ്പറ്റി സ്റ്റെഫാൻ മല്ലാർമെ അഭിപ്രായപ്പെട്ടതു പോലെ യാഥാർത്ഥ്യത്തിൽ നിന്നും അകന്നുനിന്നുകൊണ്ടുള്ള നിഗൂഢതയല്ല ട്രാൻസ്ട്രോമർ കവിതകളുടേത്. യാഥാർത്ഥ്യങ്ങളോടുള്ള ബന്ധം വിച്ഛേദിക്കാതെ, ഒരേസമയം ലളിതമെന്നും സങ്കീർണ്ണമെന്നുമുള്ള തോന്നലുണ്ടാക്കാൻ ട്രാൻസ്ട്രോമർ കവിതകൾക്കു സാധിക്കുന്നു. ദൈനംദിന ജീവിതത്തിൽ വേരുകളുള്ള ഈ കവിതകൾ, അവയുടെ ആഴവും മുഴക്കവും കൊണ്ട് നമ്മെ അത്ഭുതപ്പെടുത്തുന്നു.

ഓരോ കവിതയിലും വാക്കുകളും ബിംബങ്ങളും പ്രയോഗിക്കുന്നതിൽ കാണിക്കുന്ന കണിശതയും ശ്രദ്ധയും കാരണമാകണം വെറും മുന്നൂറിൽ താഴെ പേജുകളിൽ ഒതുക്കാവുന്നതാണ് അദ്ദേഹത്തിന്റെ രചനാലോകം. മനഃശാസ്‌ത്രജ്ഞന്‍ എന്ന നിലയിലുള്ള തൊഴിൽ ജീവിത…

സി.പി കവാഫിയുടെ കവിതകൾ

ഭാവനയാൽ സൃഷ്ടിക്കപ്പെട്ടതും അതിലൂടെ ചെന്നെത്താവുന്നതുമായ കാവ്യലോകമാണ് ഗ്രീക്ക് കവി കോൺസ്റ്റന്റൈൻ പീറ്റർ കവാഫിയുടേത്. സ്വവർഗാനുരാഗവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട ഓർമ്മകൾ, ഗ്രീക്ക് ചരിത്രത്തിന്റെയും പുരാണത്തിന്റെയും പുനരാഖ്യാനം, സാങ്കൽപ്പിക ഭാഷണങ്ങൾ എന്നിങ്ങനെ വൈയക്തികവും ചരിത്രപരവും തത്വചിന്താപരവും മനഃശാസ്‌ത്രപരവുമായ പ്രമേയങ്ങളുടെ അടിസ്ഥാനത്തിൽ അദ്ദേഹത്തിന്റെ കവിതകളെ തരംതിരിക്കാം. ചരിത്രകാരനായ കവി എന്നൊരു വിശേഷണം പൊതുവെ കവാഫിയ്ക്ക് നൽകിവരാറുണ്ട്.

ഈജിപ്തിലെ അലക്‌സാൻഡ്രിയയിൽ 1863 ഏപ്രിൽ 29നായിരുന്നു കവാഫിയുടെ ജനനം. ഒമ്പത് മുതൽ പതിനാറാം വയസ്സ് വരെ ഇംഗ്ലണ്ടിൽ കഴിഞ്ഞ കവാഫി, പിന്നീട് കോൺസ്റ്റാന്റിനോപ്പിളിലും ഫ്രാൻസിലും കുറച്ചുകാലം ജീവിച്ചു. 1885ൽ അലകസാൻഡ്രിയയിൽ തിരിച്ചെത്തി. അവിടെ ജലസേചന വകുപ്പിൽ ജീവനക്കാരനായി. ഇക്കാലത്താണ് കവിതയെഴുത്തിൽ സജീവമായത്.

പരിചയക്കാർക്കിടയിൽ കവിതകൾ അച്ചടിച്ചു വിതരണം ചെയ്തിരുന്നു എന്നതൊഴിച്ചാൽ, തന്റെ ജീവിതകാലയളവിൽ വില്പനയ്ക്കായി കവിതാസമാഹാരങ്ങൾ ഒന്നും അദ്ദേഹം പുറത്തിറക്കിയിരുന്നില്ല. മരിച്ച് ഏതാണ്ട് ഇരുപത് വർഷം കഴിഞ്ഞാണ് അദ്ദേഹത്തിന്റെ കവിതകൾ ഇംഗ്ലീഷിൽ ആദ്യം പുറത്തിറങ്ങുന്നത്. അ…

ബേ ദാവോയുടെ കവിതകൾ

പാശ്ചാത്യ ആധുനികതയുടെയും സിംബോളിസത്തിന്റെയും സർറിയലിസത്തിന്റെയും സ്വാധീനത്താൽ ചൈനീസ് കവിതയിൽ രൂപപ്പെട്ട പ്രസ്ഥാനമായ മിസ്റ്റി കവിതയിൽ പ്രമുഖനാണ് ബേ ദാവോ. 1949ൽ ബെയ്‌ജിംഗിൽ ജനിച്ച ബേ ദാവോയുടെ  വിദ്യാഭ്യാസം സാംസ്കാരിക വിപ്ലവത്തെ തുടർന്നു തടസ്സപ്പെട്ടു. അദ്ദേഹത്തിന്റെ ആദ്യകാല കവിതകൾ രാഷ്ട്രീയസ്വാധീനം ചെലുത്താൻ പോന്നവയായിരുന്നു. പതിനേഴാം വയസ്സിൽ സാംസ്കാരിക വിപ്ലവത്തിന്റെ ഭാഗമായിരുന്ന റെഡ് ഗാർഡ് മൂവ്മെന്റിൽ പങ്കുചേർന്നു. പിന്നീട് ഈ പ്രവർത്തനങ്ങളിൽ നിരാശനായി ഗ്രാമപ്രദേശങ്ങളിൽ നിർമ്മാണതൊഴിലാളിയായി ജോലി ചെയ്തു.

1980നൊടുവിൽ ബേ ദാവോ ചൈനീസ് റൈറ്റേഴ്‌സ് അസോസിയേഷനിൽ അംഗമായി. 1989ൽ അദ്ദേഹം ബെർലിനിൽ എഴുത്തുകാരുടെ സമ്മേളത്തിനു പങ്കെടുക്കാൻ എത്തിയ സമയത്താണ് ടിയാനെന്മെൻ സ്ക്വയർ കൂട്ടക്കൊല നടക്കുന്നത്. ഇതേതുടർന്ന് സ്വദേശം വിട്ടു ജീവിക്കാൻ തീരുമാനിച്ചു. ഏറെക്കാലം സ്കാൻഡനേവിയൻ രാജ്യങ്ങളിലും പിന്നീട് യുഎസിലും കഴിഞ്ഞു. ഇപ്പോൾ ഹോങ്കോങ്ങിൽ താമസിക്കുന്നു.

ലോർക്കയിലേതു പോലുള്ള ഭാവാത്മകത; റ്റൊമാസ് ട്രാൻസ്ട്രോമർ,  സെസാർ വയാഹോ, ഗിയോർഗ് ട്രാക്ൽ എന്നിവരിലേതുപോലുള്ള സർറിയലിസം, റിൽക്കെയുടേത് പോലുള്ള വൈകാരികത എന്നിവ ബേ…

സ്ബിഗ്ന്യെഫ് ഹെർബെർട്ടിന്റെ കവിതകൾ

നിർജ്ജീവമെന്നും അചേതനമെന്നും പറഞ്ഞു കവികൾ പൊതുവെ എടുക്കാൻ മടിച്ചിരുന്ന വസ്തുക്കളിൽ ഐറണിയിലൂടെ കവിത കണ്ടെത്തിയ കവിയാണ് സ്ബിഗ്ന്യെഫ് ഹെർബെർട്. അദ്ദേഹത്തിന്റെ കവിതയിൽ നമുക്കു പരിചിതമായ പലതും വിചിത്രവും വിചിത്രമായ പലതും പരിചിതവുമായി മാറുന്നു. നിയമബിരുദധാരിയായ ഹെർബെർട്ടിന്റെ കാവ്യഭാഷ നിയമഭാഷയുടെ പൊതുസ്വഭാവങ്ങളായ ഗഹനമായ ശുഷ്കതയും കണിശതയും ഉൾക്കൊള്ളുന്നു.

പിൽക്കാല കവിതകളിലാകട്ടെ വികാരങ്ങൾ വരെ വിചാരങ്ങളുടെ രൂപത്തിൽ അവതരിപ്പിക്കപ്പെടുന്നത് കാണാം. ചരിത്രവും രാഷ്ട്രീയവും അദ്ദേഹത്തിന്റെ കവിതയിൽ പ്രധാനമാണ്. ഒരു അസ്സൽ രാഷ്ട്രീയകവിയായി ഹെർബെർട്ടിനെ കാണുന്നവരുമുണ്ട്. കമ്യൂണിസ്റ്റ് ആകാതെ നാസികൾക്കെതിരെയും, കത്തോലിക്കനോ ദേശീയവാദിയോ ആകാതെ സ്റ്റാലിനിസത്തിനെതിരെയും നിലകൊണ്ട ഹെർബെർട്, ഇരുപതാം നൂറ്റാണ്ടിലെ പ്രധാനപ്പെട്ട പോളിഷ് കവികളിൽ ഒരാളാണ്.

സ്ബിഗ്ന്യെഫ് ഹെർബെർട്ടിന്റെ കവിതകൾ
പിടക്കോഴി

മനുഷ്യരോടൊത്തുള്ള സ്ഥിരവാസത്തിലൂടെ എന്തായിത്തീരും എന്നതിനുള്ള ഉത്തമ ഉദാഹരണമാണ് പിടക്കോഴി. ഒരു പക്ഷിയുടേതായ ഭംഗിയും മൃദുലതയും അവൾക്കു പൂർണ്ണമായും നഷ്ടപ്പെട്ടുകഴിഞ്ഞു. ഒട്ടും ഇണങ്ങാത്ത വലിയ തൊപ്പിപോലെ, തള്ളിനിൽക്കുന്ന ആസനത്തി…

ഗിയോർഗ് ട്രാക്ക്‌ലിന്റെ കവിതകൾ

ഓസ്ട്രിയൻ കവിയായ ഗിയോർഗ് ട്രാക്ക്ൽ  (1887 – 1914) തന്റെ കവിതകളിൽ മൗനം പാലിക്കുന്നു. വാചകമടിയോ പ്രസ്താവനകളോ ഇല്ല. ബിംബങ്ങളെ തനിക്കുവേണ്ടി സംസാരിക്കാൻ പറഞ്ഞുവിടുന്നു. മതിഭ്രമത്താൽ ഈ കവി ലോകത്തിനു വിചിത്രമായ നിറങ്ങൾ നൽകുന്നു. നരച്ച മൗനം ആ നിറങ്ങൾക്കു പശ്ചാത്തലമാകുന്നു. പലപ്പോഴും ഇരുണ്ട സായാഹ്നങ്ങളിൽ നിന്നും ബിംബങ്ങളുടെ നേർത്ത ശബ്ദം കേൾക്കാറാകുന്നു.

ട്രാക്ക്ലിന്റെ കവിതകൾ വായിക്കാനെടുക്കുമ്പോൾ ഇന്ദ്രിയബോധങ്ങളെ തകിടം മറിക്കാൻ ഒരുമ്പെട്ട ആർതർ റങ്ബോയെ ഓർമ്മ വരുന്നു. സ്ഥിരത കണ്ടെത്താനാകാത്ത മനസ്സുമായി മറ്റൊരു ലോകം തേടിയ സാമുവൽ ടെയിലർ കോൾറിഡ്ജിനെയും ഓർക്കാനാകുന്നു. ഒന്നാം ലോകമഹായുദ്ധാനന്തരം തകർന്നടിഞ്ഞ പ്രകൃതിയേയും മനുഷ്യമനസ്സിനെയും കാണാനാകുന്നു.

തന്റെ ഇരുപതുകളുടെ തുടക്കത്തിൽ കവിതയെഴുത്തു നിർത്തി അടിമകച്ചവടത്തിനു പോയ റങ്ബോയെ എന്ന പോലെ അമിതമായ കൊക്കെയിൻ ഉപയോഗിച്ചു തന്റെ ഇരുപത്തിയേഴാം വയസ്സിൽ മരണപ്പെട്ട ട്രാക്ക്ലും എനിക്കു പ്രിയപ്പെട്ടവനാകുന്നു. ആ ജീവിതം കൊണ്ടല്ല - അവശേഷിപ്പിച്ച കവിതകൾ കൊണ്ട്.

ഗിയോർഗ് ട്രാക്ക്‌ലിന്റെ കവിതകൾ
രാപ്രണയം

നക്ഷത്രകൂടാരത്തിനു കീഴെ അർദ്ധരാത്രിയുടെ
നിശബ്‌ദതയിൽ ഏകാകിയാം ഒര…